Prezentacje: Łada Samara (1984-2013)
Indeks LC Score ocenia legendarne samochody w nietypowy sposób. Od weekendowego auta oczekuje się innych cech, niż od tego, które jest przeznaczone do jazdy na co dzień. Który wóz jest bliski perfekcji, dobry do jazdy w weekendy lub polecany do codziennej eksploatacji? Indeks LC Score gromadzi wyjątkowe samochody z globalnego rynku oraz demonstruje w jakim trybie warto je eksploatować i w 10-stopniowej skali mierzy jak blisko im do ideału. Nie ma samochodu doskonałego, ale jedne auta próbują zbliżyć się do perfekcji, a inne nie uznają żadnych kompromisów.
Na weekend: stylistyka2.7
Na weekend: radość z jazdy1
Na weekend: wskaźnik lansu1.4
Na co dzień: komfort i praktyczność6.3
Na co dzień: jakość i wyposażenie1.5
Na co dzień: koszty utrzymania i eksploatacja5.7
Zalety
  • Niska cena
  • Praktyczne nadwozie
Wady
  • Zła jakość wykonania
  • Kiepskie prowadzenie
  • Surowe wyposażenie
3.1LC Score (1-10)
Ocena czytelników: (0 Votes)
0.0

Liczba wyprodukowanych egzemplarzy:

5,2 mln sztuk

Jeśli chodzi o Rosję w latach 80′ ubiegłego wieku, na Świecie kojarzy się głównie z katastrofą w Czarnobylu, ale Rosjanie zdołali również zrobić coś pozytywnego dla Świata w tamtej dekadzie – powstała Łada Samara. To była dobra wiadomość, ponieważ ta marka od dawna nie wymyślała żadnego, nowego modelu. Po latach nauki, rysowania i planowania powstała właśnie Łada Samara, nazwana na cześć rzeki i miasta. Auto zjeżdżało z linii montażowej w Togliatti, na Zachodzie zadebiutowało podczas brukselskiego Salonu Samochodowego. Nikt wtedy nie spodziewał się, że auto będzie produkowane tak długo…

Cykl życia

  • Podobnie jak wiele samochodów po drugiej stronie żelaznej kurtyny, Samara miała bardzo długą karierę. Baza nie zmieniła się przez te wszystkie lata. Miało miejsce kilka faceliftingów. Grill z “wąsami” został wygładzony. Pod maską od 1995 roku nie było już klasycznego gaźnika, ale nowoczesne (jak na tamte czasy), elektroniczne sterowanie silnikiem z wielopunktowym układem wtryskowym. Pozostała jednostka 1,5 litra.
  • Od 1997 roku Samara była również budowana w Finlandii. To były tzw. wersje bałtyckie – miały lepsze wykończenie i poświęcono większą uwagę na bezpieczeństwo: zastosowano poduszkę powietrzną kierowcy i pręty wzmacniające w drzwiach. Poprawiono deskę rozdzielczą, izolację akustyczną i siedzenia. Zderzaki zostały pomalowane w kolorze nadwozia, a w niektórych wersjach były nawet wykończone drewnem. Na zachodnim rynku nie zrobiło to jednak wrażenia – po dwóch latach produkcji tylko 14 000 sztuk opuściło fabrykę. Ceny były nieco za wysokie, bo Łada kojarzyła się z tanimi autami.
  • Wyraźniejszy lifting został również przeprowadzony w 1997 r., ale Samara nie była już popularna na Świecie, ponieważ po prostu zestarzała się. W dalszym ciągu cieszyła się jednak popularnością w Rosji.

Fakty

  • Ogromny krok naprzód dla rosyjskiego producenta, choć auto było przedmiotem wielu żartów.
  • W Rosji była oferowana od 1984 roku. W kraju popyt był tak ogromny, że egzemplarze na eksport zaczęły trafiać systematycznie dopiero kilka lat później, ponieważ producent nie nadążał z produkcją. Wcześniej cały czas oferowany był leciwy klon Fiata.
  • Auto zostało stworzone również z myślą o zachodnim kliencie. Do konstrukcji zostali ponoć nawet wezwani inżynierowie Porsche zza żelaznej kurtyny, którzy poprawili głowicę cylindrów, przekładnię oraz układ wydechowy.
  • Do wyboru był 3- lub 5-drzwiowy hatchback z napędem na przednie koła, choć można natknąć się również na sedany.
  • Do samochodu trafiały silniki OHC konstrukcji Łady.
  • Auto często było porównywane do Skody Favorit – jednak było tańsze i uznawane za gorsze od swojego rywala.
  • Użytkownicy narzekali przede wszystkim na problemy z prowadzeniem oraz nieprzewidywalną podsterowność, fatalne materiały, które wypaczały się i często odczepiały szczególnie w upale (wnętrze), nieprzemyślany mechanizm regulacji fotela, który poruszał fotel po łuku i zapewniał kiepski komfort.
  • Była sprzedawana często w wyblakłych kolorach (takich jak beż i krem), dlatego o takie najłatwiej z drugiej ręki.
  • Miała nieco większy prześwit zawieszenia z powodu gorszych dróg w Rosji i ważyła zauważalnie mniej niż poprzednie modele producenta, ponieważ zastosowano więcej tworzyw sztucznych.
  • Łada była zachwycona sprzedażą na Zachodzie. Opracowała też wersje specjalne – w 1989 roku opracowano Samarę T3, rajdowego potwora o mocy 350 KM (nie na drogi publiczne, ale na Paryż-Dakar). Auto zajęło siódme miejsce w 1990 r., a nawet piąte w 1991 r. W technologii znowu maczało palce Porsche – zastosowano elementy napędu na cztery koła Porsche 959 i słynny silnik o pojemności 3,6 l.
  • W 1990 r. miała miejsce kolejna niespodzianka – opracowano kabriolet Łady Samara i zarazem jeden z najtańszych kabrioletów na rynku, zwany Natasha. Jednak niestety nie był to sukces. Zbudowano tylko 500 sztuk.

Wnętrze

  • Wnętrze zostało dobrze rozplanowane pod względem przestrzeni oraz podobało się rodzinom, szczególnie dzięki dodatkowej parze drzwi.
  • Obsługa wyposażenia nie była innowacyjna, ale względnie prosta oraz czytelna. Odzwierciedlała stosunek jakości do ceny, choć Zachodni klient nie był pewien, co o tym myśleć – był przyzwyczajony do lepszych standardów.

Silniki

  • Podstawowy motor benzynowy to 1100 cm3 o mocy 52 KM – śmiesznie powolny.
  • Nieco później przyszły większe silniki, 1300 (65 KM) i 1500 (72 KM).

Problemy

  • Zła jakość wykonania
  • Gnijące zawieszenie
  • Niestabilne prowadzenie
  • Tandetne wykończenie wnętrza
  • Specyficzny układ elektryczny
  • Przed zakupem należy sprawdzić wszystkie elementy elektryczne i połączenia w układzie napędowym

Galeria

Co sądzisz o takich samochodach? Podziel się w komentarzu!